Hoe matchapoeder wordt gemaakt: van plantage tot blik
Het maken van matcha is een traag, weloverwogen en kostbaar proces, en precies daarom kost goede matcha wat hij kost. Wie de productieketen begrijpt, kan een etiket beter lezen en weet wat hij koopt.
1. Keuze van de cultivar
Voor matcha worden specifieke cultivars van Camellia sinensis gekozen, zoals Okumidori, Samidori, Yabukita en Asahi, op basis van hun smaakprofiel, hun reactie op schaduw en hun geschiktheid om op steen gemalen te worden. De cultivar is de eerste factor die bepaalt hoe de uiteindelijke kop smaakt.
2. Beschaduwing
Drie tot vier weken voor de oogst worden de planten afgeschermd, zodat 70–90% van het directe zonlicht wordt tegengehouden. Daardoor gaat de plant meer chlorofyl aanmaken en houdt ze meer L-theanine vast. De beschaduwingsperiode is een van de grootste kostenposten in de productie.
3. Eerste oogst
De voorjaarsoogst, ichibancha, levert de jongste en zachtste blaadjes op. In de meeste Japanse teeltgebieden wordt die eind april tot begin mei geplukt. Latere oogsten gebruiken ouder blad en leveren matcha van lagere kwaliteit op.
4. Stomen
De bladeren worden meteen 15–45 seconden gestoomd om oxidatie te stoppen. Zo blijven de groene kleur en de frisse smaak behouden. Hoe lang er gestoomd wordt, beïnvloedt het uiteindelijke smaakprofiel.
5. Drogen en sorteren
De gestoomde bladeren worden gedroogd en gesorteerd: stelen, nerven en beschadigde blaadjes worden verwijderd. Wat overblijft is tencha, de directe voorloper van matcha. Een blik van 30 g ceremoniële matcha staat voor ongeveer een uur maalwerk.
6. Malen op steen
Tencha wordt in granieten molens gedaan en langzaam gemalen, ongeveer 30–40 g per uur. Snelheid veroorzaakt warmte, en die beschadigt chlorofyl en smaak. Dankzij de deeltjesgrootte die zo ontstaat (meestal kleiner dan 10 micron) lost het poeder soepel op.
7. Verpakken
Goede matcha wordt direct na het malen verpakt in luchtdichte, lichtdichte verpakkingen, vaak gespoeld met stikstof zodat hij langer vers blijft.